ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าช่วง 2-3 วันที่ผ่านมานี้ กระแสคู่ชิงชนะเลิศของ บอล 7 สี ระหว่างทีม หมอนทองวิทยา กับ อบจ.ชัยนาท ถูกให้ความสนใจจากคนทั้งประเทศอย่างล้นหลาม จากปรากฏการณ์ที่สนามศุภชลาศัยที่มีความจุกว่า 20,000 ที่นั่งแตก ผู้จัดต้องให้ผู้ชมที่เหลือเข้าไปนั่งติดขอบสนาม และยังมีผู้ชมไลฟ์สดทางออนไลน์อยู่ที่บ้านอีกนับล้านคน เรียกได้ว่านาทีนี้ใครไม่รู้จักคู่ชิงคู่นี้ถือว่าตกเทรนด์สุด ๆ ไหนจะกระแสจากดารา อินฟลูเอนเซอร์ หรือแม้แต่ผู้หลักผู้ใหญ่ที่นำเงินมาอัดฉีดกันยกใหญ่อีก ยิ่งทำให้คู่ชิงของปีนี้ได้รับความสนใจมากขึ้น แม้ทีมหมอนทองจะไม่ได้แชมป์ก็ตาม

แต่เชื่อไหมว่าในวันเดียวกัน บาส 7 สี ก็มีรอบชิงเหมือนกัน แต่กลับไม่มีใครสนใจเลย ในฐานะนักบาสคนหนึ่ง ผมต้องยอมรับว่ามันทำให้รู้สึกน้อยใจอยู่ลึก ๆ ผมไม่ได้จะแอนตี้ฟุตบอลที่มาดึงความสนใจไป เพียงแต่เห็นว่ายืนของนักบาสในปัจจุบันยังน้อยเหลือเกิน ผมเข้าใจดีว่าฟุตบอลคือกีฬาอันดับหนึ่งของประเทศไทย ไม่ว่าจะไทยลีกหรือลีกต่างประเทศ ผู้คนมักให้ความสนใจก่อนกีฬาอื่นเสมอ 

คู่ชิงของ บอล 7 สี สะท้อนให้เราเห็นอะไร

แมชคู่ชิงของ บอล 7 สี ปีนี้สะท้อนอะไรให้ผู้รักกีฬาได้เห็นบ้าง

ประการแรก: สื่อมีอิทธิพลมหาศาลต่อคนไทย
สื่อทุกสำนักต่างประโคมข่าวของทีม รถขนฝัน ทีมรองบ่อนที่สามารถล้มทีมใหญ่อย่าง อัสสัมชัญศรีราชา ได้ พอคนเริ่มให้ความสนใจ คนอื่น ๆ ก็เริ่มตาม ทำให้กระแสของทีมหมอนทองฟีเวอร์หยุดไม่อยู่ ใคร ๆ ก็ชอบเรื่องราวของทีมรองที่ล้มยักษ์ใหญ่

ประการสอง: คนดังเกาะกระแสและสร้างแรงสนับสนุน
ดาราและอินฟลูเอนเซอร์นำเงินมาอัดฉีด ทำคอนเทนต์ต่าง ๆ จนแฟนคลับอินตาม ถ้าไม่มีชื่อเสียงหรือกระแส พวกเขาจะได้ รับสิ่งเหล่านี้หรือไม่ นี่คือคำถามที่สะท้อนความจริง

ประการสาม: ผู้มีอำนาจมักไม่สร้างตั้งแต่รากฐาน
พวกเขามักสนับสนุนเฉพาะสิ่งที่ประสบความสำเร็จแล้ว ในฟุตบอลของ ช่อง 7  มีกี่ทีมที่เด็ก ๆ ต่างก็ฝันอยากได้แชมป์ ทำไมเราถึงสนับสนุนแค่ทีมใดทีมหนึ่ง แทนที่จะกระจายไปยังทีมอื่น เป็นคำถามที่เราต้องตั้งกับตัวเอง

บาส 7 สี ที่ไม่มีใครสนใจ

ทุกคนเชื่อไหมว่าในวันเดียวกันนั้น บาส 7 สี ก็มีรอบชิงเหมือนกัน โดยที่ โรงเรียน ท่าข้ามพิทยาคม อบจ.ชลบุรี สามารถเอาชนะคู่แข่งไปได้ เชื่อไหมว่าผมจะหาข้อมูลหาข่าวแทบจะหาไม่ได้เลย ณ ที่แห่งนี้ มีเด็ก ๆ นักบาสที่ใฝ่ฝัน และพยายามเต็มที่เพื่อฝันของตัวเอง แต่กลับไม่มีใครรู้เรื่อง พวกเขาไม่มีสื่อ ไม่มีใครถ่ายรูป ไม่มีดารามาให้กำลังใจ ไม่มีใครพูดถึงเลย ขนาดตัวนักกีฬายังไม่มีใครพูดถึง ยิ่งผู้ที่อยู่เบื้องหลังยิ่งแล้วใหญ่

พวกเขาได้แต่นั่งทำงานของตัวเองอยู่ในมุมมืดๆของสังคม มีเพียงคนกลุ่มเล็กๆเท่านั้นที่เห็นและคอยให้กำลังใจ ผมอยากจะให้กระแสเหล่านี้นั้นมันต่อยอดไปถึงกีฬาอื่นๆบ้าง ให้พวกเขาได้มีกำลังใจในการทำความฝันของพวกเขาต่อ แต่คนละนิดละหน่อย ผมเชื่อว่ามันสามารถสร้างแรงผลักดันได้อย่างมหาศาลเลยละ

วงการกีฬาไทย ให้ค่ากับผลลัพธ์มากกว่ากระบวนการ

วงการกีฬาไทย ให้ค่ากับผลลัพธ์มากกว่ากระบวนการ คำนี้ไม่เกินจริงเลยแม้แต่น้อย เรามักจะให้ความสนใจเฉพาะตอนที่ทีมหนึ่งทีมใดได้แชมป์ มีดราม่าหรือมีเรื่องให้พูดถึงในโซเชียล แต่พอความร้อนแรงผ่านไป ทุกอย่างก็ค่อย ๆ เงียบเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เหมือนกับว่าเรารัก กระแส มากกว่าที่จะรัก กีฬา จริง ๆ

ทุกวันนี้เรามีเด็ก ๆ หลายพันคนทั่วประเทศที่ตื่นเช้ามาซ้อมบาสในสนามซีเมนต์เล็ก ๆ ข้างโรงเรียน หรือวิ่งวอร์มกลางแดดในสนามหญ้าที่ไม่มีคนดู พวกเขาก็มีความฝันไม่ต่างจากนักเตะบอล 7 สี ที่อยากจะชูถ้วยต่อหน้าคนทั้งสนาม แต่ความแตกต่างคือ พวกเขาไม่มีสื่อ ไม่มีคนมาถ่ายรูป ไม่มีดารามาให้กำลังใจ และไม่มีใครพูดถึงเลยสักนิดเดียว นั่นแหละ วังวนเดิม ที่ผมหมายถึง

ปัญหาของกีฬาไทยไม่ใช่ว่าคนไทยไม่รักกีฬา แต่เป็นเพราะระบบสนับสนุนของเรามันยังคับแคบเกินไป
เรามีพื้นที่ข่าวกีฬาแทบทั้งหมดที่ถูกยึดด้วยฟุตบอล
เรามีงบประมาณที่กระจุกอยู่กับชนิดกีฬายอดนิยม
และเรามีผู้ใหญ่ในวงการที่มักจะเข้ามาเฉพาะตอนที่ มีชื่อเสียง หรือ มีรางวัล ให้เห็น
แต่วันที่เด็ก ๆ ยังซ้อมอยู่ในสนามเงียบ ๆ พวกเขากลับไม่มีใครอยู่เคียงข้างเลย

สิ่งที่น่าเศร้าคือ โอกาส ของนักกีฬาบ้านเรา มักถูกตัดสินด้วยยอดวิวและยอดไลก์ มากกว่าความตั้งใจและความสามารถจริง ๆ
ถ้าไม่มีชื่อเสียง ก็ไม่มีสปอนเซอร์
ถ้าไม่เป็นกระแส ก็ไม่มีพื้นที่สื่อ
และถ้าไม่มีใครพูดถึง ก็เหมือนไม่มีตัวตน ทั้งที่เหงื่อและความพยายามของเด็กพวกนั้นก็ไม่ได้น้อยไปกว่ากันเลย

เราต้องยอมรับว่าระบบกีฬาไทยยังขาด การมองเห็นคุณค่าตั้งแต่รากฐาน
เราไม่ได้ขาดคนเก่ง แต่เราขาดการดูแลในระยะยาว
เราไม่ได้ขาดคนมีฝัน แต่เราขาดคนที่พร้อมจะช่วยให้ฝันนั้นเติบโตได้จริง
ถ้าเรายังวนอยู่ในวังวนของการยกย่องเฉพาะคนที่ประสบความสำเร็จแล้ว วันหนึ่งเราจะไม่มีนักกีฬารุ่นใหม่ให้ภูมิใจอีกต่อไป

ผมหวังว่าสักวันหนึ่งเราจะไม่ต้องพูดว่า ทำไมบาสไม่มีใครสนใจ”หรือ ทำไมกีฬาอื่นถึงไม่ดังเท่าบอล
เพราะวันที่เรามองเห็นคุณค่าของทุกกีฬาอย่างเท่าเทียมกัน นั่นแหละ คือวันที่วงการกีฬาไทยจะออกจากวังวนเดิมได้จริง ๆ

สรุปกระแส บอล 7 สี ให้อะไรเราบ้าง

สิ่งที่เราได้รับจาก บอล 7 สี นั้นมีเยอะมากครับ มันทำให้เราได้รู้ว่าคนไทยนั้นจริงๆแล้วนั้น อยากที่จะสนับสนุนกีฬาในประเทศขนาดไหน ปรากฏการณ์ครั้งนี้มันทำให้ผมย้อนนึกไปถึงช่วงที่อ่านมังงะเกี่ยวกับกีฬาของญี่ปุ่น ที่เขาจะมีการแข่งอินเตอร์ไฮ แล้วผู้คนในประเทศต่างให้ความสนใจในระดับที่เยอะมากเหมือนอย่างในไทยตอนนี้ ผมเพียงแต่อยากให้กระแสนี้มันไม่หมด อยากให้มันมีอยู่ตลอด ผมเชื่อว่ายิ่งผู้คนหันมาสนใจกีฬานักเรียกมากเท่าไหร่ มันจะยิ่งช่วยให้ประเทศเราผลิตนักกีฬาที่มีคุณภาพมากขึ้นไปในอนาคต

แล้วก็อยากฝากไปถึงผู้หลักผู้ใหญ่หรือแม้แต่ดาราอินฟูลให้ช่วยกันส่งเสริม กีฬานักเรียน ให้มันฟีเวอร์เหมือนอย่างคู่ชิงของฟุตบอลของช่อง 7 ในปีนี้ ผมเชื่อน้องๆหลายคนที่เล่นกีฬาตั้งแต่เด็กเขาคงอยากเดินตามความฝันของตัวเองไปจนสุดทางนั้นแหละครับ แต่ชีวิตนักกีฬาในประเทศไทยนั้นมันไม่ได้ง่ายเหมือนในการ์ตูน เพราะชีวิตจริงมันต้องเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ถ้าเราดันไปชอบเล่นกีฬาที่ผุ้คนไม่ได้ให้ความสนในจ มันแทบจะเลี้ยงตัวเองไม่ได้เลยครับ เลยอยากจะวิงวอนตรงนี้ให้ช่วยกัน เพราะผมเชื่อว่า คนไทยทุกคนต่างอยากสนับสนุนกีฬานักเรียนกันทั้งนั้นแหละ เพียงแต่ว่าพื้นที่สื่อมันไม่ค่อยมีมาให้พวกเขาเห็นเท่านั้นเอง